Βιβλία που δεν προλαβαίνω να διαβάσω... | από την Ιωάννα Θεοχαροπούλου

Βιβλία που δεν προλαβαίνω να διαβάσω...

Tον τελευταίο καιρό αγοράζω πολλά βιβλία. Μόλις ακούσω για κάποιο  που θα εξάψει τη φαντασία μου και θα κινήσει τα εσωτερικά μου νήματα, με πιάνει ένας  ακατανίκητος  πνευματικός κνησμός  που πρέπει να ικανοποιηθεί άμεσα. Βιβλία λογοτεχνικά, παραλογοτεχνικά, ψυχοαναλυτικά, ιστορικά ,φιλοσοφικά. Βιβλία που δεν προλαβαίνω να διαβάσω. Ποτέ δε βαρέθηκα να αγοράζω βιβλία όπως ας πούμε βαρέθηκα να αγοράζω κοσμήματα. Η κάθε φορά είναι μαγική και ανεπανάληπτη. Νιώθω την επιθυμία και το παραγγέλνω ή το βλέπω μπροστά μου και το ερωτεύομαι. Το αφήνω να μου χαιδέψει τα δάχτυλα, να μου γεμίσει τα μάτια , το μυρίζω , του μιλώ. Μια σχέση ερωτική που δεν ξέφτισε με το χρόνο. Μόλις το αποκτήσω αισθάνομαι πλήρης. Το κρατώ σα θησαυρό. Το καμαρώνω. Του βρίσκω θέση στο σπίτι. Σπάνια στα ράφια της βιβλιοθήκης. Ίσως πάνω στο γραφείο δίπλα στα διάφορης φύσης  εισερχόμενα- εξερχόμενα ή πάνω στο τραπέζι του καθιστικού δίπλα στα κρύσταλλα ή στο κομοδίνο  κοντά στο πορτατίφ ,δίπλα στην καρδιά μου. Ακόμη και στην κουζίνα μου υπάρχουν βιβλία «Τα κουζινικά». Βιβλία παντού, να διαχέουν το μαγικό τους φίλτρο στην ατμόσφαιρα, να με ζεσταίνουν, να με ηρεμούν ,να με απελευθερώνουν. Βιβλία που δεν προλαβαίνω να διαβάσω. Τα αρχίζω, συνήθως πιάνω το στίγμα τους , βιβλία που δεν τα τελειώνω… Τι απωθημένο και αυτό. Από μικρό παιδί αντί να ζητήσω κούκλες στον Άγιο Βασίλη , ζητούσα βιβλία. Στο θείο μου που δούλευε στα καράβια ζήτησα την εγκυκλοπαίδεια της Αντιγόνης Μεταξά. Το «Καλημέρα Θλίψη» μου φέρανε δώρο στα δεκατρία μου. Δεν είχα τότε τα μέσα για να αποκτήσω το αντικείμενο του πόθου μου. Πέντε έξι φορές είχα διαβάσει την «Καλύβα του Μπάρμπα-Θωμά»  και άλλες τόσες τις «Μικρές Κυρίες». Τι να έκανα ελλείψει οικονομικής άνεσης; Εξάλλου η επανάληψη μήτηρ μαθήσεως! Μέχρι να τελειώσω το Δημοτικό  είχα εξαντλήσει τη σχολική βιβλιοθήκη. Μετά άρχισα να «ξεσκονίζω» τη δημοτική βιβλιοθήκη. Ναι, ναι,  υπήρχε τότε! Τα καλοκαίρια ήταν ο Παράδεισός μου γιατί πήγαινα στη θεία μου τη δασκάλα διακοπές. Εκείνη είχε πολλά βιβλία. Δέκα μέρες διακοπών ισοδυναμούσαν με  ανάγνωση δώδεκα – δεκατριών βιβλίων. Ακόμη κι όταν άρχισαν οι πρώτοι έρωτες ποτέ δεν πρόδωσα τη μοναδική μου αγάπη.  Έτερον εκάτερον.  Στις Πανελλήνιες διάβαζα «Η ζωή είναι αλλού» και στο  Πανεπιστήμιο δεν έδωσα τη Γλωσσολογία γιατί μόλις είχα ανακαλύψει ότι « Ακόμη και οι καουμπόισσες  μελαγχολούν». Ξεκίνησα να εργάζομαι και πάντα διάβαζα. Ποτέ δε θεώρησα χαμένο χρόνο αυτόν που αφιερώνω στην ανάγνωση. Όσο άγχος κι αν είχα , ένα βιβλίο θα με ταξίδευε και θα με ξεκούραζε. Μέχρι που ήρθαν τα παιδιά… εκεί τα είδα όλα! Οι μικροί τύραννοι αποδείχτηκαν μεγάλοι μαέστροι στο να σου φέρουν τα πάνω κάτω. Τότε ξεκίνησε και αυτή η συνήθεια που σας περιγράφω, δηλαδή να αγοράζω βιβλία που δεν προλάβαινα να διαβάσω.  Γέμισαν οι βιβλιοθήκες ,τα συρτάρια , τα ράφια . Χρειαστήκαμε μεγαλύτερες και περισσότερες βιβλιοθήκες . Τις αποκτήσαμε. Άρχισα να αγοράζω βιβλία για τα παιδιά. Τους τα διάβαζα όταν ήταν μωρά. Όταν μεγάλωσαν λιγάκι ανακάλυψαν τα gameboy και τα PSP και κάτι άλλα αντικείμενα με δύσκολα ονόματα που δεν μπορώ να θυμάμαι και εγκατέλειψαν τα βιβλία. Εγώ συνέχιζα όμως να αγοράζω βιβλία που δεν τα διάβαζαν ποτέ.  Έπαψα για λίγο καιρό να ενδίδω σ’αυτήν την ανεξήγητη λαχτάρα και έκατσα στα αυγά μου ξοδεύοντας μόνο για ρούχα και παιχνίδια. Δεν άργησα να υποτροπιάσω. Ξανακύλησα, όπως  λέμε για μια άλλη περίπτωση. Αν είχα χρόνο να διαβάσω θα έπρεπε τα επόμενα τρία με τέσσερα χρόνια να μην περάσω ούτε έξω από βιβλιοπωλείο. Είμαι σίγουρη όμως πως όχι μόνο θα περάσω αλλά και θα μπω και θα ξαναφήσω τον εαυτό μου  να ενδώσει και όχι μόνο δε θα νιώσω τύψεις αλλά θα το απολαύσω με την ίδια θέρμη σαν να ήταν η πρώτη φορά. Μη βιαστείτε σας παρακαλώ να με κρίνετε ως  χρήζουσα ψυχολογικής παρακολούθησης  λόγω καταναλωτικής μανίας. Κατά βάθος πιστεύω ειλικρινά πως κάποτε θα βρεθεί ο χρόνος για να τελειώσω όλα τα βιβλία που έχω αρχίσει.
Λέτε να ζω με ψευδαισθήσεις;