Στα χρόνια της Η1Ν1… | από την Ιωάννα Θεοχαροπούλου

Καταρχάς μου έκανε εντύπωση πως ονομάζουν έτσι τις σημερινές ασθένειες. Μην έχοντας βασικές γνώσεις Ιατρικής, μπορώ άνετα να υποθέσω ότι δίνουν τέτοια ονόματα για να μην τρομοκρατείται ο κόσμος. Άλλο να λες πάσχει από …χολέρα και άλλο από Η1Ν1. Το πρώτο συνειρμικά σε κάνει να ανατριχιάζεις ,ενώ το δεύτερο να απορείς. Ούτε να το προφέρουν δεν μπορούν κάποιοι. Σαν αρχικά Διεθνούς Οργανισμού ακούγεται και πασχίζεις αμέσως να βρεις από πού προέρχεται το ακρωνύμιο  και όχι ποια είναι τα συμπτώματα της ασθένειας που εκφράζει.
Εν αρχή ην … η γρίπη των χοίρων! Ωραίο το ονοματάκι και κατανοητό. Στη συνέχεια η ασθένεια εξελίχθηκε σε Η1Ν1. Και ξαναρωτώ αυτό συνέβη γιατί  η παμφάγα κοινωνία έπαψε να καταναλώνει το κατά τα άλλα συμπαθέστατο παμφάγο ζωντανό ή μήπως πραγματικά  η ασθένεια μεταλλάχθηκε; Παρόμοια αντίδραση είχαμε με τη νόσο των τρελών αγελάδων και τη γρίπη των πουλερικών. Όσο τα ΜΜΕ ασχολούνταν με την τρομερή επιδημία που επέκειτο ήμασταν πανικόβλητοι και βάζαμε με το μυαλό μας τα χείριστα. Μόλις ο τύπος σταμάτησε να τις κάνει πρώτο θέμα, οι ίδιες τρισκατάρατες ασθένειες που μας είχαν πλήξει, κατά ένα μαγικό τρόπο έπαψαν να υφίσταται. Σπουδαίο πράγμα η τηλεόραση! Κάτι σαν μαγικό ραβδί. Σε ακουμπάει και αποκτάς υπόσταση. Στο δεύτερο άγγιγμα εξαφανίζεσαι.
Με τούτη τη γρίπη, βέβαια, τα πράγματα ήταν λίγο πιο τρομακτικά. Για τη δημιουργία του μεγάλου πανικού, ρόλο βασικό έπαιξαν και οι εκατομμύρια δόσεις των εμβολίων που παρήγγειλε η κυβέρνηση … για να προλάβει το κακό! Ολόκληρο το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό της χώρας μοιρασμένο στα δύο. Ποιος θα το κάνει και ποιος όχι; Οι πάσης φύσεως ειδικοί να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την ορθότητα της δικής τους άποψης. Και από  κάτω ο κόσμος , ο απλός κόσμος με τις ανησυχίες και τα διλήμματά τους. Προσωπικά ήμουν έτοιμη να βρω κατάλυμα  σε ορεινό χωριό, άνω των 1000 μέτρων υψόμετρο, προκειμένου να ξεχειμωνιάσουμε σε ασφαλές μέρος και να σώσω τα παιδιά  μου -και το τομάρι μου- από το επικείμενο κακό. Ευτυχώς υπάρχουν και καλοί γιατροί που ενημερώνονται και δε σπέρνουν τον πανικό και έτσι απεφεύχθη η φυγή μου στα βουνά. Δυστυχώς για μένα χάθηκε μια ευκαιρία να εξελιχθώ σε θηλυκό Κρυστάλλη –δεδομένης της αγάπης μου για τα όρη και τους λόγγους ή το πολύ-πολύ σε μια σύγχρονη βοσκοπούλα.
Περισσότερο και από τους γιατρούς και την κυβέρνηση με εξόργισαν όμως οι άλλες συνάδερφοί μου (μαμάδες, νοικοκυρές ,δασκάλες ή επαγγελματίες) που γνώριζαν –αλλοίμονο- πολύ καλά τι έπρεπε να πράξουν και με σιγουριά που με έβαλε σε υποψίες, το διέδιδαν πανταχόθεν. Ειλικρινά δεν έκανα το εμβόλιο όχι γιατί είχα πειστεί ότι δεν έπρεπε αλλά επειδή δεν είχα πειστεί για τίποτε. Και πως μπορούσα άλλωστε; Οι ειδικοί μαλλιοτραβιόταν στα κανάλια και εγώ θα μπορούσα να ξέρω ποιο είναι το ορθό; Ξέρω όμως τι θα γινόταν αν μια από τις δύο απόψεις τελικά επικρατούσε. Θα γύριζαν οι υποστηριχτές της άποψης και με τη γνωστή κίνηση –ξέρετε το δάχτυλο στο κεφάλι –θα έλεγαν: Σας τα’λεγα εγώ! Τέλος πάντων! Πέρασε κι αυτό.
Αναμένοντας  τώρα το δεύτερο κύμα της φοβερής ασθένειας, το πρώτο πέρασε και δεν μας άγγιξε, αναρωτιέμαι  τι να περιμένουμε από μια κοινωνία και ιδιαίτερα  από τους δημοσιογράφους των μεγάλων καναλιών, που ενώ κάνουν την τρίχα τριχιά σε ότι αφορά σοβαρά θέματα υγείας που θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με υπευθυνότητα και μετά λόγου γνώσης και να μην στήνονται εκπομπές πάνω στο φόβο και την ανασφάλεια των πολιτών, αποκρύπτουν σοβαρότατα οικονομικά σκάνδαλα, ατασθαλίες πάσης φύσεως και διακομιστές  DVD προκειμένου να ωφεληθεί η τσέπη τους ή το κόμμα τους. Και μη μου πείτε πως δεν είναι έτσι. Γιατί μόλις καταλαγιάζει το σκάνδαλο τότε βγαίνουν στο φως όλες οι πτυχές και οι γαργαλιστικές λεπτομέρειές του;
Παρόλο που ο άνθρωπος γεννήθηκε για να ερευνά και να μαθαίνει, υπάρχουν φορές που πιστεύω πως οι πτωχοί τω πνεύματι είναι όντως μακάριοι και μακάρι να ήμουν κι εγώ. Ίσως και να είμαι κατά βάθος! Δεν εξηγείται κι αλλιώς αυτή η αισιοδοξία και η κατάσταση «καλής χαράς» που με συνοδεύει τον περισσότερο χρόνο!