Διαλέγουμε Ελλάδα | από την Ασημίνα Νταχρή

Δ.Ν.Τ, spreads, κρίση, περικοπές, λιτότητα κατέκλυσαν το λεξιλόγιό μας τους τελευταίους μήνες.  Πράγματι η οικονομία μας έχει εισέλθει σε φάση ύφεσης μετά τη μείωση των εισοδημάτων, του περιορισμού των τραπεζικών χρηματοδοτήσεων, του περιορισμού των δημοσίων επενδύσεων. Με λίγα λόγια , το χρήμα που κυκλοφορεί έχει περιοριστεί σημαντικά. Η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών μειώθηκε οδηγώντας σε συρρίκνωση της Ελληνικής οικονομίας .
Ποια είναι όμως η απάντηση στην οικονομική κρίση;
Η απάντηση δεν είναι απλή. Το προφανές όμως μέτρο που θα μπορούσε πιθανώς να βελτιώσει την οικονομική κατάσταση των ελλήνων είναι να ενισχυθούν οι τοπικές επιχειρήσεις και να αγοράζουμε Ελληνικά προϊόντα.
Διαλέγουμε ελληνικά προϊόντα. Είναι γνωστός ο νόμος ότι  η ζήτηση των αγαθών ενισχύει την προσφορά . Όταν οι καταναλωτές ζητούν ένα ελληνικό προϊόν οι παραγωγοί δημιουργούν τις προϋποθέσεις για να παραχθεί αυτό το προϊόν. Με αυτό τον τρόπο αυξάνεται η παραγωγικότητα. Η πραγματική οικονομία είναι αυτή που παράγει αγαθά όχι το εμπόριο, οι τράπεζες ή τα χρηματιστήρια. Τι κάνει η πολιτική ηγεσία για την  ενίσχυση της παραγωγικής οικονομίας;
 Πολλοί έμποροι δυσφημούν το ελληνικό προϊόν γιατί πολλές φορές το προϊόν ξένης προέλευσης ( το οποίο είναι αμφιβόλου ή έστω άγνωστης ποιότητας) παρέχει συνήθως τεράστια περιθώρια κέρδους για τους επιχειρηματίες.
Η ανωτερότητα όμως των ελληνικών προϊόντων είναι δεδομένη και τυγχάνει διεθνούς αναγνώρισης καθώς έχουν διακριθεί από διεθνείς οργανισμούς και σε διεθνείς εκθέσεις. Είναι πολύ σημαντικό να σκεφτούμε όλοι ότι κάθε φορά που αγοράζουμε λαχανικά από την Κίνα, φρούτα από την Τουρκία, κρεατικά από την Ολλανδία, γαλακτοκομικά από την Βουλγαρία μεσολαβούμε για τη μεταφορά κεφαλαίων προς τις αντίστοιχες εταιρείες  της αλλοδαπής και μειώνουμε τις θέσεις εργασίας στην ελληνική παραγωγή που σημαίνει ότι αυξάνουμε την ανεργία.
Στερούμε από τον Έλληνα παραγωγό ένα εισόδημα το οποίο θα μπορούσε κι αυτός με τη σειρά του να το διαθέσει για την κατανάλωση άλλων ελληνικών προϊόντων. Την ίδια αυτή ώρα όλοι γινόμαστε φτωχότεροι. Η χώρα μας εισάγει πολύ περισσότερο απ’οσο παράγει. Να γιατί μειώνονται τα επίπεδα ανταγωνιστικότητας της χώρας μας στις διεθνείς αγορές, να γιατί η χώρα φτωχαίνει, να γιατί ζητάει συνεχώς δάνεια, να γιατί εμείς οι ίδιοι ζούμε με δανεικά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα και μάλιστα ιδιαίτερα θλιβερό για τη τοπική κοινωνία των Ιωαννίνων ήταν το κλείσιμο του εργοστασίου της ΣΒΕΚΗ το οποίο δραστηριοποιούνταν στη παραγωγή και εμπορία κρέατος. Το εργοστάσιο αυτό το οποίο κατασκευάστηκε με τις αυστηρές προδιαγραφές που ορίζουν οι κανονισμοί της
Ευρωπαϊκής Ένωσης απασχολούσε ένα αρκετά σημαντικό αριθμό εργαζομένων, είχε συνεργασίες με συγκεκριμένο δίκτυο προμηθευτών και στήριζε σε σημαντικό βαθμό την τοπική οικονομία. Ωστόσο λάθος χειρισμοί και παραλήψεις, ίσως και αδιαφορία των βασικών μετόχων οδήγησαν στη συρρίκνωση της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και τέλος στο «θάνατο» του.
Ποιοι ευθύνονται γι’αυτήν την εξέλιξη; Γιατί αφέθηκε να «σβήσει» μια τόσο σημαντική επιχείρηση η οποία ενισχύει την ελληνική οικονομία; Πώς μπορεί να περάσει η οικονομία στη φάση της ανόδου αν δεν δίνεται ώθηση σε αυτές τις επιχειρήσεις;   
Όπως και να έχει το πράγμα, το σίγουρο είναι ότι δεν θα γίνουμε Κασσάνδρες. Έχουμε εμπιστοσύνη στον Έλληνα καταναλωτή και στον Έλληνα παραγωγό. Τα ελληνικά προϊόντα ανέθρεψαν γενιές και γενιές και αποτελούν αδιαμφισβήτητα κομμάτι της ελληνικής ταυτότητας. Γι’ αυτήν την Ελλάδα είμαστε περήφανοι...    
Καλημέρα Ελλάδα να μου ζήσεις για πάντα!!!