Τεύχος 16 Ιούλιος - Αύγουστος 2010
Τεύχος 15 Μάιος-Ιούνιος 2010
Τεύχος 14 Φεβρουαριος-Μαρτιος 2010
Τεύχος 13 Δεκέμβριος-Ιανουάριος 2010
Τεύχος 12 Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2009
Τεύχος 11 Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2009

Τελευταία Λέξη

Ήταν που ήταν στραβό το κλίμα – κλήμα , το έφαγε κι ο γάιδαρος και αποστράβωσε … Σοφές κουβέντες από απλούς ανθρώπους. Βέβαια το κλήμα ήταν στραβό αλλά το άλλο κλίμα δεν ήταν καθόλου κακό .Αντιθέτως ήταν ευνοϊκότατο και όλα πήγαιναν καλά για τους έχοντες και τους κατέχοντες.
Tον τελευταίο καιρό αγοράζω πολλά βιβλία. Μόλις ακούσω για κάποιο που θα εξάψει τη φαντασία μου και θα κινήσει τα εσωτερικά μου νήματα, με πιάνει ένας ακατανίκητος πνευματικός κνησμός που πρέπει να ικανοποιηθεί άμεσα. Βιβλία λογοτεχνικά, παραλογοτεχνικά, ψυχοαναλυτικά, ιστορικά ,φιλοσοφικά. Βιβλία που δεν προλαβαίνω να διαβάσω. Ποτέ δε βαρέθηκα να αγοράζω βιβλία όπως ας πούμε βαρέθηκα να αγοράζω κοσμήματα. Η κάθε φορά είναι μαγική και ανεπανάληπτη. Νιώθω την επιθυμία και το παραγγέλνω ή το βλέπω μπροστά μου και το ερωτεύομαι. Το αφήνω να μου χαιδέψει τα δάχτυλα, να μου γεμίσει τα μάτια , το μυρίζω , του μιλώ. Μια σχέση ερωτική που δεν ξέφτισε με το χρόνο. Μόλις το αποκτήσω αισθάνομαι πλήρης.
Καταρχάς μου έκανε εντύπωση πως ονομάζουν έτσι τις σημερινές ασθένειες. Μην έχοντας βασικές γνώσεις Ιατρικής, μπορώ άνετα να υποθέσω ότι δίνουν τέτοια ονόματα για να μην τρομοκρατείται ο κόσμος. Άλλο να λες πάσχει από …χολέρα και άλλο από Η1Ν1. Το πρώτο συνειρμικά σε κάνει να ανατριχιάζεις ,ενώ το δεύτερο να απορείς. Ούτε να το προφέρουν δεν μπορούν κάποιοι. Σαν αρχικά Διεθνούς Οργανισμού ακούγεται και πασχίζεις αμέσως να βρεις από πού προέρχεται το ακρωνύμιο και όχι ποια είναι τα συμπτώματα της ασθένειας που εκφράζει.
Ίσως ποτέ πριν η ιδιωτική τηλεόραση να μην είχε δει τέτοια χάλια. Ίσως ποτέ πριν να μην είχε πιάσει πάτο, όπως λέμε. Όμως έπιασε. Κι αυτό είναι γεγονός. Όλοι το καταλαβαίνουμε ακόμη κι αν εξακολουθούμε να την ανοίγουμε και με πάθος ηδονοβλεψία να εντρυφούμε στα πάθη των επωνύμων, οποιοιδήποτε κι αν είναι. Και κατά ένα μεγάλο ποσοστό ευθυνόμαστε κι εμείς. Εξάλλου, η τηλεόραση αντανακλά την κοινωνία μας. Βέβαια στις συζητήσεις μας δεν το παραδεχόμαστε ότι γουστάρουμε να παίρνουμε μάτι την ιδιωτική τρέλα των άλλων, ίσως για να ξεφεύγουμε από τη δική μας. Όπως κι αν έχει, ο καθένας ας πάρει το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί.